กุนซือโลกการเงิน

| 7 มีนาคม 2561

โดย
เซียนปากเสีย .

:.
.

ข้างหลังภาพ

    รถสปอร์ต รถหรู เครื่องบินส่วนตัว เรือยอร์ช นาฬิการาคาแพง บ้านหลังโตตกแต่งหรูหรา บ้านพักตากอากาศ ของเก่า ของสะสม ฯลฯ ของนอกกายเหล่านี้อาจเป็นสิ่งบ่งบอกฐานะหรือสถานะทางสังคมของผู้ครอบครองได้เป็นอย่างดี ไม่รวย ไม่เหลือจริง คงมีและทำไม่ได้ การมีสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ผิดอย่างใดเลยหากมันได้มาด้วยความสุจริต ได้มาด้วยการทำมาหากินที่มุ่งมั่น ยากลำบาก หลายท่านอาจให้มันเป็น “รางวัลชีวิต” ชิ้นงามในการประสบความสำเร็จในแต่ละขั้นของการเดินทางของชีวิต

            นี่ผมกำลังเปิดเรื่องอะไรอยู่?
            ไม่มีไรมากครับ แค่จะวาดภาพให้ดู ภาพชีวิตที่ผมกล่าวถึงเป็นภาพที่ผมเห็นจากผู้บริหาร-เจ้าของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฯ เพียงแต่เบื้องหลังของภาพที่คล้ายกันจนเกือบเหมือนนั้น แตกต่างกันราวสวรรค์กับนรกเลยทีเดียว

          ท่านแรกที่ผมสัมผัส หามรุ่งหามค่ำกับการทำงานเป็นอย่างมาก ลมหายใจเข้าออกคือการปรับกลยุทธ์และขยายธุรกิจ ไม่กี่ปีหลังจากเข้าตลาดฯบริษัทมีมาร์เก็ตแคปหลายหมื่นล้านบาท กิจการก้าวหน้าไปมากทั้งในและต่างประเทศ เติบโตทะลุเป้าทุกปี ถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดโต แถมหนี้สินก็ไม่มีอีกต่างหาก ท้ายที่สุดบริษัทได้จัดอันดับเข้า SET50 ไปเรียบร้อยแล้ว ผู้บริหารเองก็คว้ารางวัลอะไรต่อมิอะไรมากมาย ทั้งจากตลาดหลักทรัพย์ฯและองค์กรอื่น
            ส่วนราคาหุ้นและปันผล ก็สะท้อนการเติบโตเช่นกัน แถมพนักงานของบริษัทก็พากันอยู่ดีกินดีตามความรุ่งเรืองของธุรกิจไปด้วย ปลายปีที่แล้วจ่ายโบนัสพนักงานและผู้บริหาร 6-10 เดือนแบบเบาๆ

           ท่านที่สอง เข้าตลาดหลักทรัพย์ฯมาก่อนเล็กน้อย ด้วยชื่อเสียงแบรนด์ที่โด่งดัง มีโครงการต่างๆมากมายในทำเลที่เรียกได้ว่า โคตรพีค แต่มันไม่เคยประสบความสำเร็จ เสร็จล่าช้า โอนไม่ได้ เงินไม่เข้า เปลี่ยนชื่อโครงการไปมา โปรเจคกู้เงินแบงก์มาได้แทนที่จะเอาไปดำเนินโครงการดันซิกแซกไปใช้ส่วนตัว ใครทำงานด้วยพากันซวยไปหมดเพราะเหนียวหนี้ กลยุทธ์ธุรกิจคือการเล่นแร่แปรธาตุ กับการเล่นละครสร้างภาพลักษณ์
            อย่างไรก็ตามบริษัทก็มีการเติบโตด้านหนี้สินที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนต้องเพิ่มทุนแล้วเพิ่มทุนอีกด้วยรูปแบบอันหลากหลาย ซึ่งหากเพิ่มมาแล้วธุรกิจมันดีขึ้นมันขยายคงดี แต่เพิ่มมาแล้วดันไม่กระเตื้อง ทุกอย่างนิ่งและดูเหมือนจะแย่ลง ผลประกอบการไม่ต้องพูดถึงขาดทุนตามระเบียบ ปีที่มีกำไรก็ต่ำเตี้ยจนน่าตกใจ
            ส่วนราคาหุ้นและปันผลอย่าไปพูดถึงเลยครับ ชีวิตพนักงานก็ลุ่มๆดอนๆ พากันลาออกไปกี่รุ่นต่อกี่รุ่นแล้วก็ไม่รู้ ตัดภาพมาที่ผู้บริหาร-เจ้าของ สุขสบาย อู้ฟู่ กินหรูอยู่แพงตามเดิม ต่อให้บริษัทเจ๊งผมว่าก็ไม่เป็นไรหรอกครับ แต่ผู้ถือหุ้นทั้งหลายคงซวยนัก

            ทั้ง 2 ท่านนี้มีชีวิตกับสิ่งของราคาแพงและภาพความสำเร็จใกล้เคียงกันมากเลยครับ รายหลังอาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ หากวัดจากชื่อเสียงและมองด้วยตาเปล่า แต่ใครจะรู้ว่าแท้จริงมันเป็นอย่างไร ระวังกันหน่อยนะครับเพื่อนนักลงทุน ระวังกันหน่อยนะครับหน่วยงานกำกับดูแล เพราะตอนนี้ระเบิดเวลากำลังทำหน้าที่ของมันได้เป็นอย่างดี

  

RECOMMENDED NEWS

ข่าวยอดนิยม

Refresh